ఆ బస్సులో రాయి పోయిందే అని అనుకునే లోపే దేవుడు ఇంకో విషమ సంకటం తెచ్చిపెట్టాడు. మా తరగతి లోని అమ్మాయిల లిస్టు తయారు చేయమన్నారు మా సీనియర్స. లిస్టు అంటే అలాంటిది ఇలాంటిది కాదండి, సుమారు ఇరవయి దాక పర్సనల్ విషయాల గురించి ఉన్నాయండి.
వాళ్ల పేరు, ఊరు, పుట్టిన తేది (వయసు అడగకూడదనేమో), ర్యాంకుల (తెలివైన అమ్మాయా కాదా) తో మొదలు పెట్టారు. అంత దాక బానే ఉంది. వాళ్లకి ఇష్టమయిన హీరో, హీరోయిన్ (టాలీవుడ్, బాలీవుడ్, హాలీవుడ్). ఇంతలో మన బుర్రకు ఒక సందేహం కలిగింది. సర్, వాళ్లు నా లాగ ఇంగ్లీష్ సినిమాలు చూడకపోతే ఎలా తెలుస్తుంది అని అడిగా. అంతే రేపు నువ్వు ఒక మంచి ఇంగ్లీష్ సినిమా చూసి ఆ కధ చెప్పు అన్నారు. ఇంతలో ఆ వద్దు లే రాసుకొని తీసుకురా అని మళ్ళీ మొదలు పెట్టారు.
వాళ్లు వాడే కాటుక, పౌడర్ బ్రాండ్స , చివరికి వాళ్లు వాడుకునే సబ్బుల గురించి కూడా తెలుసుకోమన్నారు. నాకు ఇవన్నీ సుద్ద దండగ అనిపించింది. అవి తెలుసుకుని ఏమి చేసుకుంటారు చెప్పండి. ఇంతలొ వాళ్ళ హాబీస్ గురించి, వాళ్ళకి ఇష్టమయిన ఆటలూ (ఏముంటాయిలెండి కోతి కొమ్మఛి, తొక్కుడు బిళ్ళ, కళ్ళకు గంతలు), పుస్తకాలు గురించి అడిగారు. ఇంకా తనని పెళ్లి చేసుకోబోయే వాడు ఎలా ఉండాలి, దానికి నేను సరిపోతానా లేదా, దానికి కారణం. అంతా ఒక రకంగా ఓకే కాని ఈ చివరిదే వారి కన్నెర్రకు బలయిపోతానేమో! కాని తప్పదు సాయంత్రానికల్లా తెచ్చివ్వమన్నారు.
ఎంత ధైర్యం తెచ్చుకున్నా సరిపోవట్లేదు. ఎవరికయినా ఇవి అడగాలంటే భయమేస్తుంది కదండీ. అసలే ఇంటర్ లో పుస్తకాలూ, అప్పుడప్పుడు మన క్రికెట్, సినిమాలు తప్ప అమ్మాయిల తో అసలు ఎలా మాట్లాడాలో మర్చిపోయాను. సాయంత్రం అయ్యేకొద్ది పాఠాలు ఎక్కట్లేదు, అమ్మాయిలు మనకు సహకరించడానికి ఏం చేయాలో అని మనసులో ఒక ఆలోచన, ఆవేదన. చివరికి ధైర్యం చేసి పక్క వరస లో ముందు బల్లలో కూర్చున్న అమ్మాయికి ఇచ్చి ఇవి రాసివ్వండి ప్లీజ్, సీనియర్స అడుగుతున్నారు అని చెప్పా. ఏమనుకుందో ఏమో సరే అని ఒప్పేసుకుంది. హుర్రే! ఈ రోజు పిల్లి కాకుండా కుక్క ఎదురొచ్చినట్టు ఉంది; మరీ ఇంత సులభంగా పని అయిపోతున్దే అనిపించింది.
| పేరు: మనోహరి (ఆహా మనోహరమయిన పేరు) | ఊరు: బందరు (మనలాగే కోతే, పర్లేదు) |
| ర్యాంకు: 3205 (మనకంటే తెలివయినదే) | పుట్టిన తేది: ... (మనకంటే పది నెలలు చిన్నదే |
| కాటుక: ఐటెక్స్ (షరా మామూలే) | పౌడర్: పాండ్స్ (తగ్గరు గా!) |
| సబ్బు: పియర్స్ (ఎప్పుడూ వినలేదు, చూడలేదు, అసలు ఉందొ లేదో ) | రంగు: తెలుపు నలుపు (మనకు ఒకే)
|
| స్వీట్: పాయసం (బందరు లడ్డు కాదా) | కూర: వంకాయ (వంకాయా! పద్యం గుర్తు వస్తుంది) |
| హాబీస్: తపాలా బిళ్ళలు, నాణాలు సేకరణ, పాటలు (పాటలు పాడడమా? వినడమా? ) | ఆటలు: క్రికెట్, టెన్నిస్, బ్యాడ్మింటన్ (అమ్మో! ఇంత సీన్ ఉందా) |
| ఇష్టమైన ప్రదేశం: కాశ్మీర్ లోయలు (మన కృష్ణమ్మ జలాలు పక్కనే ఉన్నాయ్ కదమ్మా ఎంచక్కగా!) |
| హీరో: నాగార్జున (చిరంజీవి కాదా?) | హీరోయిన్: శ్రీదేవి (ఇంక పాత తరం లోనే ఉంది) |
| మీ వరుని లో ఉండాల్సినవి: మంచితనం, నిజాయితీ, లాలన, చురుకుదనం, తెలివి, అందం, ప్రేమ, గౌరవం, నమ్మకం (అన్ని సంస్కృతంలో బట్టీపట్టింది) |
| నేను అర్హుడినా (కారణం) : అర్హులే, మీ ధైర్యం. పై వాటి గురించి నాకు తెలియదు (అంటే లేవా! [:(]) |
ఇవన్నీచూసి సీనియర్ పర్లేదు, అమ్మాయి ఎలా ఉంటుంది అని అడిగాడు. మనకు తెలిస్తే కదా చెప్పడానికి. తన ముఖం లొని కోపం, ఆ కళ్ళలోని ఎర్రదనం ఎక్కడ చూడాల్సి వస్తుదేమో అని తనని చూడకుండానే వివరాలు తీసుకున్నా. ఏమో తెలియదు, చూడలేదు అన్నా. అంతే మనోహరీ! నా పని ఇక హరి!